Η στέρηση ως θεμέλιο της αυτογνωσίας
Όταν στερούμαστε κάτι, είτε αυτό είναι υλικό αγαθό είτε μια άνεση, ο εγκέφαλός μας μπαίνει σε μια διαδικασία επαναξιολόγησης. Σταματάμε να θεωρούμε τα πάντα δεδομένα και αρχίζουμε να διακρίνουμε την πραγματική αξία των πραγμάτων. Αυτή η διαδικασία χτίζει έναν χαρακτήρα που δεν παρασύρεται από τον ενθουσιασμό της στιγμής, αλλά αναλύει σε βάθος τις ανάγκες του. Η στέρηση μας αναγκάζει να γίνουμε δημιουργικοί και να βρούμε λύσεις εκεί που άλλοι βλέπουν μόνο εμπόδια.
Χτίζοντας στρατηγική σκέψη στις δυσκολίες
Η στρατηγική σκέψη δεν γεννιέται στην αφθονία. Γεννιέται όταν οι πόροι είναι περιορισμένοι και κάθε κίνηση πρέπει να είναι μετρημένη. Αν μάθεις να λειτουργείς στρατηγικά όταν έχεις λίγα, δημιουργείς έναν εσωτερικό μηχανισμό που θα σε προστατεύσει όταν θα έχεις πολλά. Η εμπειρία της έλλειψης σε διδάσκει να "ζυγίζεις" το ρίσκο και την ανταμοιβή, αποφεύγοντας τις άσκοπες σπατάλες που συχνά οδηγούν σε μελλοντικά αδιέξοδα.
Η μετάβαση στις "καλύτερες μέρες"
Το πραγματικό τεστ του χαρακτήρα έρχεται όταν η στέρηση τελειώνει και οι συνθήκες βελτιώνονται. Ο άνθρωπος που έχει "πεινάσει" πνευματικά ή υλικά και έχει δουλέψει με τον εαυτό του, δεν θα σπαταλήσει αλόγιστα τις νέες του ευκαιρίες. Αντίθετα, θα πράξει στρατηγικά. Θα χρησιμοποιήσει την αφθονία ως μέσο για να χτίσει ασφάλεια και περαιτέρω ανάπτυξη, έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του τα μαθήματα που πήρε από τις δύσκολες μέρες.
Η εκτίμηση της αληθινής ζωής
Στο τέλος της ημέρας, η ευτυχία δεν βρίσκεται στην κατοχή αμέτρητων αγαθών, αλλά στην ικανότητα να απολαμβάνεις την ουσία. Η στέρηση καθαρίζει το "οπτικό μας πεδίο" από τον θόρυβο του καταναλωτισμού. Μας επιτρέπει να δούμε τη σημασία της υγείας, των αληθινών σχέσεων και της προσωπικής ηρεμίας. Όποιος έχει στερηθεί και έχει αντέξει, είναι αυτός που πραγματικά ξέρει να ζει όταν έρθει η ώρα της ευημερίας.