Το Σάββατο δεν είναι απλώς μια μέρα ξεκούρασης. Είναι η μέρα που η κοινωνία μας επιβάλλει να είμαστε παραγωγικοί ακόμα και στον ελεύθερο χρόνο μας.
Έχουμε μάθει να γεμίζουμε το πρόγραμμα μας με δουλειές του σπιτιού και κοινωνικές υποχρεώσεις μετατρέποντας το διήμερο σε μια επέκταση της καθημερινής ρουτίνας. Η πραγματική παγίδα δεν είναι η κούραση αλλά η αδυναμία μας να μείνουμε για λίγο μόνοι με τον εαυτό μας.
Η ενοχή της ανάπαυσης
Υπάρχει μια αόρατη πίεση ότι αν το Σάββατο δεν κάνεις κάτι χρήσιμο χάνεις τον χρόνο σου. Αυτή η ενοχή είναι που μας εμποδίζει να απολαύσουμε το τίποτα. Στην πραγματικότητα το να μένεις στάσιμος ή να κοιτάς το ταβάνι χωρίς να ασχολείσαι με το κινητό είναι πράξεις αντίστασης. Είναι ο μόνος τρόπος να επαναφέρεις το σύστημα σου σε ισορροπία.
Ο χρόνος που ανήκει σε εσένα
Όσο ο χρόνος μας είναι υποθηκευμένος σε προθεσμίες δεν μας ανήκει. Το Σάββατο είναι η μόνη στιγμή που ο χρόνος είναι όντως δικός μας. Όταν όμως τον καταλαμβάνουμε με λίστες υποχρεώσεων τον χάνουμε ξανά. Η τέχνη της απραγίας δεν σημαίνει τεμπελιά. Σημαίνει ότι επιλέγεις να μην καταναλώσεις την ενέργεια σου σε δευτερεύοντα πράγματα αλλά να προστατεύσεις τη μοναδική μέρα που μπορείς να ακούσεις τη σκέψη σου.
Η επαναφόρτιση που φοβόμαστε
Οι περισσότεροι φοβούνται την ησυχία του Σαββάτου γιατί εκεί έρχονται αντιμέτωποι με τους πραγματικούς τους στόχους και τις σκέψεις που προσπαθούν να πνίξουν μέσα στη βδομάδα. Όμως η αλήθεια είναι εκεί. Η καλύτερη ιδέα ή η απόφαση που πρέπει να πάρεις δεν θα έρθουν μέσα στο τρέξιμο. Θα έρθουν στη στιγμή που θα σταματήσεις να προσπαθείς να εντυπωσιάσεις τους άλλους.
Το Σάββατο είναι η μόνη σου ευκαιρία να θυμηθείς ποιος είσαι όταν δεν σε παρακολουθεί κανείς. Μην το σπαταλήσεις προσπαθώντας να είσαι τέλειος. Γίνε απλώς άνθρωπος.