Γιατί συνεχίζουμε να επιλέγουμε ανθρώπους που τελικά μας πληγώνουν με τον ίδιο τρόπο; Σε συζήτηση με ψυχοθεραπεύτρια, αναλύθηκε πώς οι παιδικές μας εμπειρίες διαμορφώνουν, σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητα, τις ερωτικές μας επιλογές στην ενήλικη ζωή.
Δεν ερωτευόμαστε ανθρώπους, αναγνωρίζουμε βιώματα
Το κεντρικό σημείο της συζήτησης είναι ότι δεν επιλέγουμε απλώς έναν άνθρωπο αναγνωρίζουμε μια ψυχική εμπειρία που μας είναι οικεία. Ακόμα κι όταν φαινομενικά επιλέγουμε πολύ διαφορετικούς συντρόφους μεταξύ τους, καταλήγουμε συχνά να νιώθουμε το ίδιο συναίσθημα π.χ. εγκατάλειψη, υποτίμηση ή αναμονή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα που αναφέρθηκε: μια γυναίκα που ερωτευόταν συνεχώς μη διαθέσιμους συντρόφους, συνειδητοποίησε ότι στην πραγματικότητα ήταν ερωτευμένη με την ίδια την αναμονή , ένα συναίσθημα που είχε μάθει να αναγνωρίζει περιμένοντας τον πατέρα της να επιστρέψει από το εξωτερικό.
Πώς διαμορφώνεται ο ψυχισμός από μικρή ηλικία
Πριν ακόμα αναπτυχθεί η γλώσσα, ένα παιδί μαθαίνει τι χρειάζεται να κάνει για να αγαπηθεί. Αν η έκφραση αναγκών προκαλούσε δυσφορία στον γονέα, το παιδί μαθαίνει να τις αποσύρει.
Αν η φροντίδα του άλλου έφερνε αγάπη, μαθαίνει να φροντίζει υπερβολικά. Αυτοί οι μηχανισμοί άμυνας γίνονται αργότερα το πρότυπο με βάση το οποίο επιλέγουμε συντρόφους όχι απαραίτητα λόγω κακοποιητικών γονιών, αλλά λόγω επαναλαμβανόμενων προτύπων σχέσης.
Γιατί δύο αδέρφια μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική πορεία
Ακόμα και μέσα στην ίδια οικογένεια, δύο παιδιά δεν βιώνουν ποτέ ακριβώς το ίδιο περιβάλλον η οικονομική κατάσταση, η ηλικία των γονιών, οι προβολές που κάνει ο γονέας ανάλογα με το φύλο ή ακόμα και το όνομα του παιδιού μπορούν να διαμορφώσουν τελείως διαφορετικές εμπειρίες.
Επιπλέον, κάθε παιδί μπορεί να ταυτιστεί διαφορετικά με τον έναν ή τον άλλον γονέα είτε γίνεται σαν αυτόν που αγαπά περισσότερο, είτε ταυτίζεται με τον επιτιθέμενο για να ελέγξει τον φόβο του.
Πάθος και τραύμα: πού βρίσκεται η διαφορά
Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σημείο αφορά τη διαφορά ανάμεσα σε υγιές πάθος και επανάληψη τραύματος. Το πρώτο συνοδεύεται από επιθυμία και χαρά. Το δεύτερο φέρνει ταραχή ένα άγχος που μοιάζει με «διαλύομαι αν δεν τον δω».
Όσο πιο έντονο είναι το αρχικό συναίσθημα, τόσο πιο πιθανό είναι να πρόκειται για επίσκεψη σε παλιό, γνώριμο τραύμα παρά για πραγματική σύνδεση με τον άλλον.
Η εποχή των dating apps και η νέα ασάφεια
Παρότι τα dating apps δημιούργησαν άπειρες επιλογές, φαίνεται να αυξάνουν τη μοναξιά αντί να τη μειώνουν. Ο λόγος είναι ότι, όταν υπάρχουν τόσες εναλλακτικές, η επένδυση σε έναν άνθρωπο γίνεται μικρότερη μετατρέποντας τις σχέσεις σε κάτι καταναλωτικό.
Νέες μορφές αβεβαιότητας, όπως το bread crumbing (η τακτική διατήρησης κάποιου σε αναμονή χωρίς δέσμευση) ή τα situationships, φαίνεται να ενισχύουν ακριβώς τα πρότυπα ανασφαλούς προσκόλλησης που ήδη είχαμε.
Τι σημαίνει ώριμη αγάπη
Η συζήτηση κατέληξε σε έναν ορισμό: ώριμη αγάπη σημαίνει να ενδιαφέρεσαι πραγματικά για την εξέλιξη του άλλου, να αντέχεις τις δικές σου αλλά και τις δικές του ατέλειες, να μπορείς να ζητάς χωρίς ντροπή και να αφήνεις στον άλλον χώρο να υπάρχει χωρίς να νιώθεις ότι καταρρέεις. Το πιο ενθαρρυντικό μήνυμα ήταν αυτό: παρότι η παιδική μας ηλικία λειτουργεί σαν χάρτης για τις επιλογές μας, ο χάρτης αυτός μπορεί να αλλάξει μέσα από αυτογνωσία και, όποτε χρειάζεται, επαγγελματική υποστήριξη.
Αυτό το άρθρο βασίζεται σε συζήτηση για την ψυχολογία των σχέσεων. Αν κάτι από αυτά σε αγγίζει προσωπικά, ένας ειδικός ψυχικής υγείας μπορεί να σε βοηθήσει να το επεξεργαστείς.
Πηγή: @WellBebyNadiaBoule
📩 Αν θέλετε να δημοσιευτεί το δικό σας άρθρο ή να διαφημιστείτε επικοινωνήστε εδώ: spartaristo@digitpres.com